Умра үчүн ихрамга ниет кылып алган, андан кийин хайыз келип калган. Эки күндөн кийин мекенине кайта турган учак бар. Мындай шартта умраны аткарууга мүмкүн болбой жатса, кандай жолду тандашы керек? Дам берүү керекпи? Эгер керек болсо, канча дам важип болот?
Суроодо айтылган абалда, аталган аял умрага ниет кылып, аны менен кошо талбия да айткан болсо, анда ал ихрам абалына кирген болуп эсептелет жана умраны аткаруу ага милдеттүү болуп калат.
Андан кийин хайыз келип калса, эгер кайтып кетерден мурун тазаланып, умра аткарууга мүмкүнчүлүк болбосо, башкача айтканда:
визаны узартууга шарт жок болсо, же махрам менен кала албай турган абал болсо, же виза бар болсо да, учакты кийинчерээк убакытка жылдыруу мүмкүн болбосо, анда зарылчылыкка байланыштуу ошол эле хайыз абалында умраны аткарат жана Харамдын аймагында бир дам (курмандык) чалат. Ал эми эгер учакты оңой эле кийинки убакытка жылдырууга мүмкүн болсо, анда мындай учурда тазаланганга чейин күтүп, тазалангандан кийин умраны туура аткарып, андан соң мекенине кайтып келиши керек.
كما في سنن ابن ماجه: حدثنا أبو بكر بن أبي شيبة، وعلي بن محمد، قالا: حدثنا سفيان بن عيينة، عن عبد الرحمن بن القاسم، عن أبيه عن عائشة، قالت: خرجنا مع رسول الله - صلى الله عليه وسلم - لا نرى إلا الحج، فلما كنا بسرف أو قريبا من سرف حضت، فدخل علي رسول الله - صلى الله عليه وسلم - وأنا أبكي، فقال: "ما لك؟ أنفست؟ " قلت: نعم. قال: إن هذا أمر كتبه الله على بنات آدم، فاقضي المناسك كلها غير أن لا تطوفي بالبيت".
(باب الحائض تقضي المناسك إلا الطواف، ج: 1، صفح: 186، رقم الحدیث:2963، ط: دار الرسالة العالمية)-
و في إعلاء السنن:
"وعنها (أي: عن عائشة) مرفوعا: «الحائض تقضي المناسك كلها إلا الطواف». رواه أحمد، وأخرجه بهذا اللفظ ابن أبي شيبة بإسناد صحيح عن ابن عمر. «نيل»".
(باب وجوب الطهارة وستر العورة للطواف، ج: 7، صفحہ: 3049، رقم الحدیث: 2671، ط: دار الفكر، بيروت) -
و في الدر المختار وحاشية ابن عابدين: "ثم ذكر أحكامه بـ (قوله :يمنع صلاة) مطلقاً، ولو سجدة شكر، (وصوماً) وجماعاً ... (و) يمنع حل (دخول مسجد و) حل (الطواف) ولو بعد دخولها المسجد وشروعها فيه".
(کتاب الطہارۃ، باب الحیض، ج: 1، صفحہ: 290، ط: ایچ، ایم، سعید)-