Ассаламу алейкум! Урматтуу устаз, сизге төмөнкү суроолорду бергим келет:
Куран Каримге кол тийгизүүдөн мурун даарат алуу шарты шариятта кайсы даражага кирет: фарзбы, сүннөтпү же мустахабпы?
Дааратсыз Куранга кол тийгизген адам күнөөкөр болобу?
Дааратсыз Куранга кол тийгизүүгө байланыштуу шартта жашы жете элек балдарга же Куранды жаттаган окуучуларга кандайдыр бир жеңилдик же уруксат барбы?
Кичинекей балдарга Куранды үйрөтүү жана аларда кызыгуу ойготуу максатында аларга белек берүүгө уруксат барбы же жокпу?
Жанабат абалында Куранды жаттаган же медреседе окуган кыздар Куранды окуй алабы, кол тийгизе алабы же аяттарды бөлүп-бөлүп окуса болобу?
Жанабат абалында Куранды жаттаган же медреседе окуган кыздар Куранды жүрөгүндө (карабай) окуса болобу, же мобилдик телефондон карап окуса болобу?
Белгилүү болсун, Куран мусхафы (китеп) болобу же кайсы бир жерде жазылган Куран аяттары болобу — аларды кол менен кармоодон мурда тахарат алуу важиб.
Эгер балиг (бойго жеткен) адам дааратсыз абалда же жанабат, айыз же нифас абалында туруп Куран Каримди же анын бир эле аятын колу менен кармаса, ал күнөөкөр болот.
Ал эми жашы жете элек балдар дааратсыз болсо да, колдору таза абалда Куран Каримге тийсе, мында айып жок, бирок аларды да даарат алууга көндүрүү керек.
Ошондой эле айыз же нифас абалындагы аял, Куранды жаттап жүргөн болобу же кадимки тартипте тиловат кылып жүргөн болобу, Куранды мусхафтын (китеп) өзүнөн окуйбу же мобилдик телефон аркылуу окуйбу — баары бир, анын үчүн атайын тилават ниети менен Куран Каримди окуу да, кол менен кармоо да уруксат эмес.
Куран жаттап жүргөн кыздар таза эмес (напакилик) күндөрүндө:
тил кыймылдатпастан, жүрөгүндө гана кайталоону улантсын,
же башка бир кыздан Куран угуп турсун,
же Куранга кол тийгизбестен, аяттарды бөлүп-бөлүп окуп турсун.
Бирок жанабат же айыз абалындагы аял зикр же дуба ниети менен келген Курандык дубаларды окуса болот.
کما في احكام القرآن للجصاص : قوله تعالى ( انه لقرآن كريم في كتاب مكنون لا يمسه الا المطهون ) روى عن سليمان انه قال لا يمس القرآن الا المطهرون فقرأ القرآن و لم يمس المصحف حين لم يكن على وضوء و عن انس ابن مالک فی حدیث اسلام عمر قال فقال لأخته أعطوني الكتاب الذي كنتم تقرون فقالت انك رجس و انه لا يمسه الا المطهرون فقم فاغتسل أو توضأ فتوضأ ثم أخذ الكتاب فقرا و ذكر الحدیث و عن سعد انه امر ابنه بالوضوء لمس المصحف و عن ابن عمر مثله وذکرہ الحسن والنخعی مس المصحف علیٰ غیر وضوء الخ (3/415/416)۔
و فی الدر المختار : (و لا) يكره (مس صبي لمصحف و لوح) و لا بأس بدفعه إليه و طلبه منه للضرورة اھ (1/174)۔
و فی الفتاوی الھندیة : و يستحب للحائض إذا دخل وقت الصلاة أن تتوضأ و تجلس عند مسجد بيتها تسبح و تهلل قدر ما يمكنها أداء الصلاة لو كانت طاهرة ، كذا في السراجية (الیٰ قوله) (و منها) حرمة قراءة القرآن لا تقرأ الحائض و النفساء و الجنب شيئا من القرآن و الآية وما دونها سواء في التحريم على الأصح إلا أن لا يقصد بما دون الآية القراءة مثل أن يقول الحمد لله يريد الشكر اھ(1/38)۔