Кайнатасынын келинин кумар менен өөбүү менен никенин бузулуусу

Ассаламу алейкум, устаз! Мени абдан кыйнаган жана айтууга өтө уяттуу болгон бир оор маселе боюнча шарияттын өкүмүн билгим келет. Биз үй-бүлөбүз менен кайнатамдын колунда чогуу турабыз. Жубайым (жолдошум) Орусияда эмгектенет жана жылына бир нече айга гана үйгө келип турат. Жолдошум үйдө жокто, түнкүсүн уктап жаткан учурумда кайнатам менин бөлмөмө кирип, мени кучактап, төштөрүмдөн мыжыгып, бетимден өөп жаткан жеринен чочуп ойгондум. Мен селт этип: «Сиз эмне кылып жатасыз?!» — деп кыйкырганымда, ал: «Кечирип кой, мен жөн гана тамашалап жатам», — деп бөлмөдөн чыгып кетти. Тилекке каршы, бул жийиркеничтүү жоругун калтырбай, бир нече ирет кайталады. Мен аны видеого да тартып алдым.
Бул окуяны жолдошума айтып бергенимде, ал мечиттеги дин аалымдарынан сураптыр. Ал жактагылар: «Силердин ортоңордогу никеңер бузулду, мындан ары түбөлүккө бирге жашай албайсыңар, тезинен ажырашууңар керек» — деп өкүм чыгарышыптыр. Устаз, ушул окуя менен чындап эле биздин туруктуу никебиз бузулабы? Бул тууралуу шарияттын кескин өкүмү кандай? Бизге кенен маалымат берип, жол жолдоп коюуңуздарды суранам.

الجوابُ حامِدا ًو مُصلیِّا ً

Суроодо айтылган билдирүү эгер туура жана чындыкка негизделген болсо, ошондой эле анда эч кандай жалган жалаа болбосо, анда кайнатасынын бул кылган жоругу (иш-аракети) себептүү келини өзүнүн күйөөсүнө арам болду (б.а. ортодогу нике бузулду).
Мындай абалда күйөөсү аялына ажырашуу сөздөрүн (мисалы: «Мен сени коё бердим же бош койдум» ж.б.) айтуусу керек. Бул аялдын идда мөөнөтү бүткөндөн кийин башка жерге никеленип, турмушка чыга алуусу үчүн зарыл.
Ал эми кайнатасы бул кылган иши үчүн өтө оор күнөөкөр болду. Анын үстүнө дароо чын жүрөктөн тообо кылып, Аллахтан кечирим суроосу (истигфар айтуусу) фарз (лаазым) болуп саналат.

مأخَذُ الفَتوی

کما فی الدر المختار: (و) حرم أيضا بالصهرية (أصل مزنيته) أراد بالزنا في الوطء الحرام (و) أصل (ممسوسته بشهوة) ولو لشعر على الرأس بحائل لا يمنع الحرارة (وأصل ماسته وناظرة إلى ذكره والمنظور إلى فرجها) المدور (الداخل) ولو نظره من زجاج أو ماء هي فيه (وفروعهن) مطلقا والعبرة للشهوة عند المس والنظر لا بعدهما وحدها فيهما تحرك آلته أو زيادته به يفتى وفي امرأة ونحو شيخ كبير تحرك قبله أو زيادته وفي الجوهرة: لا يشترط في النظر لفرج تحريك آلته به يفتى هذا إذا لم ينزل فلو أنزل مع مس أو نظر فلا حرمة به يفتي (الیٰ قوله) (حرمت) عليه (امرأته ما لم يظهر عدم الشهوة) ولو على الفم كما فهمه في الذخيرة (وفي المس لا) تحرم (ما لم تعلم الشهوة) لأن الأصل في التقبيل الشهوة، بخلاف المس (والمعانقة كالتقبيل) وكذا القرص والعض بشهوة، ولو لأجنبية وتكفي الشهوة من أحدهما الخ (وفی رد المحتار: تحت) (قوله: وحرم أيضا بالصهرية أصل مزنيته) قال في البحر: أراد بحرمة المصاهرة الحرمات الأربع حرمة المرأة على أصول الزاني وفروعه نسبا ورضاعا وحرمة أصولها وفروعها على الزاني نسبا ورضاعا كما في الوطء الحلال ويحل لأصول الزاني وفروعه أصول المزني بها وفروعها (الیٰ قوله) (قوله: وأصل ممسوسته إلخ) ؛ لأن المس والنظر سبب داع إلى الوطء فيقام مقامه في موضع الاحتياط هداية. واستدل لذلك في الفتح بالأحاديث والآثار عن الصحابة والتابعين. (قوله: بشهوة) أي ولو من أحدهما كما سيأتي (قوله: ولو لشعر على الرأس) خرج به المسترسل (الیٰ قوله) (قوله: بحائل لا يمنع الحرارة) أي ولو بحائل إلخ، فلو كان مانعا لا تثبت الحرمة، كذا في أكثر الكتب (الیٰ قوله) (قوله: مطلقا) يرجع إلى الأصول والفروع أي، وإن علون، وإن سفلن ط اھ (1/32/36)۔